Waarom ik spullen bewaarde



Vaak genoeg heb ik naar opruim programma’s gekeken en geergerd naar het beeldscherm geroepen ‘nee!! Daar gaat het niet om! Zit hem/haar niet zo te pushen om spullen weg te gooien!!’
Dan werd er ingepraat op de hoarder dat iemand al die spullen niet nodig had ‘want hij zij deed er toch niks meer mee’, ‘aan 1 grasmaaier heb je genoeg’,  ‘die boeken lees je toch nooit meer’, ‘wat moet een mens met zoveel dolfijnenbeeldjes’, ‘hoeveel winterjassen heb je nodig?’



Van alle jaren opruimen heb ik geleerd dat het zelden om de spullen zelf gaat. Het gaat altijd om de diepere laag, om de betekenis van die specifieke spullen voor die specifieke persoon. De man die al het gereedschap van zijn vader nog op de boerderij had staan, terwijl zijn vader niet meer leefde, en hij zelf niet meer boerde; die man snapt zelf ook wel dat het logisch gezien geen nut heeft om  die machines te bewaren. Maar het waarom van het bewaren is interessant. Welke emotie omvatten de spullen. Is het spijt? Spijt dat een bepaalde tijd voorbij is en je er destijds niet genoeg van hebt genoten. Is het verantwoordingsplicht? Heb je het studiemateriaal bewaard van die opleiding/cursus die je nooit hebt afgemaakt, met het idee dat je het ooit nog gaat afmaken? Is het gemis?
Is het plichtsbesef? Staat dat kostbare erfstuk bij jou thuis, met de boodschap dat het ‘in de familie moet blijven’, maar vind je het erfstuk zelf helemaal niet mooi? En vind je de taak wellicht te zwaar? De verantwoordelijkheid te groot?


Als je bezig gaat met opruimen, ontspullen, minimaliseren, eenvoudiger leven, dan zijn dat emoties die je bij jezelf tegen kunt komen. Als je daar oog voor kunt krijgen, met compassie door je spullen in huis heen kunt gaan en onderzoeken voor jezelf of je bepaalde items los kunt laten of dat je ze nog even langer vast moet houden, dan zal dat je uiteindelijk meer ruimte geven. Meer nog dan de feitelijke ruimte in je huis.



Ik had ook zo mijn redenen om spullen te bewaren.


Ruimte maken met Thich Nhat Hanh



Het komt niet vaak meer voor dat ik een nieuw boek koop. Het meest lees ik boeken via de bibliotheek, leen ze bij de minibieb, of ik krijg ze van mijn collega’s van Ogma.nu die hun kasten opruimen. Of ik krijg ze van de uitgever.

Maar af en toe neem ik wel eens een nieuw boek mee uit de winkel. Deze – Ruimte maken - van Thich Nhat Hanh zag ik liggen bij de aanbiedingen (van €9,99 voor €5,50) en nam ik mee naar huis, net als een afgeprijsd exemplaar Mediteren ook van Thich Nhat Hanh (tis even oefenen op de naam). Ik had nog nooit iets van deze wereldberoemde monnik gelezen; voor deze prijs durfde ik die kennismaking wel aan. (oke, ik vond het kaft erg aantrekkelijk ;-) ) Het leken me ook nog eens boekjes die ik vaker uit de kast zou pakken. En ik wil wel graag weer meer ruimte maken in mijn huis.

Ruimte maken is een alleraardigst boekje over het creëren van je eigen meditatieplek. Het is een handzaam praktisch boekje van slechts 90 bladzijdes, maar het is duidelijk waarom Thich Nhat Hanh zo geprezen wordt, want hij kan in een paar woorden heel veel zeggen.

Het boekje bestaat uit tien hoofdstukken:

1 Stoppen

Het lijkt zo’n open deur: als je op zoek bent naar meer rust, meer zingeving, los wilt komen van de drukte, dan moet je stoppen. Thich Nhat kan het zo verwoorden dat je gelijk merkt waar bij jou de schoen wringt.
‘Je kunt het huidige moment in al zijn volheid en vreugde aanraken, gewoon door een plek te hebben en een manier om te stoppen. De lukrake gedachtenstroom stoppen is de eerste stap in je meditatiebeoefening. De sleutel tot het creeren van een meditatieplek thuis is een ruimte inrichten waar de bedrijvigheid stopt.’

Dit was nog maar het eerste hoofdstuk en hier raakte Thich mij al meteen. Raakte me op een gevoelige plek, want dat was precies zoals ik mijn huis ervaarde toen ik net begon met de kastjes opruimen: overal waar ik in huis kwam zag ik werk liggen. Er was geen ontsnappen aan. En ik besefte dat ik eigenlijk nog steeds geen rustige plek in huis had. Er was een tijdlang dat de badkamer de enige kamer was die netjes en zonder werk was. Maar dat kostte me dan weer heel veel werk om het zo te houden. Mmmm.

2 Ademen

Stiekem ook een open deur als je al langer leest over wat gezond is voor de mens: de ademhaling. Maar wel zo belangrijk dat het goed is om het weer te noemen. Adem is zuurstof voor alles en iedereen.

3 Zitten

Een hoofdstuk over een plek om te zitten en te ademen en mediteren. Net als de andere hoofdstukken met veel voorbeeld affirmaties.

4 Een ruimte voor het ademen

Maak een plek, een hoekje, een kamer in je huis vrij en richt het in als een plek om op adem te komen. Een plek waar rust en vrede is. Een sacrale ruimte. ‘Zonder een speciale ademruimte kom je er misschien niet toe om een pauze te nemen, zelfs niet in je eigen huis. Misschien ben je rusteloos, boos op anderen of droevig. Een paar minuten in je ademruimte zitten helpt al om je pijn te verminderen en meer zicht te krijgen op de bron van je ellende.’
Je huisgenoten kunnen je ondersteunen door zachter te doen als jij op de stilteplek zit.

5 De bel uitnodigen

In de zen-traditie wordt het luiden van de bel genoemd: de bel uitnodigen. Sinds kort heb ik een klankschaal en die gebruik ik wel eens als ik vind dat er teveel onrust in huis is. Dat de kinderen te hard praten, door elkaar praten, ik mijn zinnen niet af kan maken, er onenigheid is. Het is een heel bijzonder effect zo’n klankschaal, maar door de geluidsgolven merk je dat iedereen zich daar op afstemt; iedereen stemt zich op hetzelfde af en er ontstaat weer meer eenheid. Overigens geen keiharde garanties hier.

6 De taart in de koelkast

Deze vond ik het moeilijkst om me voor te stellen. Ik geloof niet dat dit werkt op mijn gezin. Het idee is dat de ‘taart in de koelkast’ (mag ook een zak chips in de voorraadkast, een reep chocolade, ijsje in de vriezer, kiwi uit de fruitschaal zijn - net waar je voorkeur ligt) als afleiding wordt gebruikt voor een conflictsituatie. Dat als de kinderen ruzie hebben, ze boos zijn, niks met mijn bemiddeling te maken willen hebben en het spelende vriendinnetje er een beetje hulpeloos bij staat; dat ik dan zeg ‘ik bedenk me ineens dat er taart in de koelkast staat’. De werkelijke betekenis is dan ‘laten we ophouden elkaar pijn te doen’. De bedoeling is dat de een de tafel gaat dekken (yeah right- that will probably be me), de ander taart gaat snijden (yeah right-also probably me) en terwijl gezinsleden zich hier om bekommeren kan degene die boos is of verdriet heeft rustig bij komen en als het er aan toe is mee delen in de taart. Thich Nhat’s inlevingsvermogen is zeer groot, maar hier zie ik toch een tekortkoming.
Een traktatie is alleen maar meer reden voor onenigheid. En ik moet de troep opruimen. Misschien dat ik nog wat kan met het zinnetje ‘laten we ophouden elkaar pijn te doen’.

7 Een altaar maken

Deze kan ik dan weer iedereen aanraden. Van Thich mogen alle gezinsleden iets toevoegen aan het huisaltaar, maar zover ben ik nog niet. Het altaar is van mij, daar staan mijn mooie spulletjes op – edelstenen, buddha beeld, klankschaal, vaasjes, seizoensbloemetje, kruidenkaart – en als er teveel troepjes van de kinderen bij gezet worden, dan haal ik dat weg. Duidelijk (nog) geen plek die ik met de rest wil delen.


8 Metta-meditatie

Metta betekent liefdevolle vriendelijkheid. Liefhebben is op de allereerste plaats jezelf aanvaarden zoals je bent. Door metta-meditatie ga je oog krijgen voor wat jou heeft gemaakt tot wie je bent. Hierdoor komt er acceptatie. Acceptatie van lijden en van geluk.
Ook dit hoofdstuk heeft tal van affirmaties en meditaties.

9 Koken en eten

Hier zegt Thich waar ik ook over geschreven heb bij het zelf maken van eten: je krijgt meer oog voor waar je grondstoffen vandaan komen. Wie heeft het bewerkt, op welk land is het gegroeid? Thich adviseert om in je keuken een klein altaar te maken. Een plankje met een kaars of wierook, een edelsteen. Het houdt je aandacht erbij als je aan het koken bent. Dat is ook een heel bruikbare tip.

10 Slapen

Hou je slaapkamer zo vrij mogelijk van prikkels. Geen tv, telefoon, computer of sportapparatuur. Dit hoofdstuk bevat heel veel affirmaties en meditaties voor het verbeteren van de nachtrust. Heerlijk!

Ik zie wel wat punten waar ik in huis mee aan de slag kan. ‘De allerbelangrijkste elementen zijn een zitplek en een gevoel van vrede.’
Als Thich het zegt, geloof je het meteen.

Warme groet,
Anita

Op vakantie in de meivakantie

De hoogste tijd voor weer een blogpost! Niet alleen om de stilte te doorbreken, maar vooral omdat ik ongedurig, onrustig en humeurig word nu ik al zo lang niet geschreven heb.

In al onze wijsheid hadden de man en ik bedacht dat we dit jaar in de meivakantie op vakantie zouden gaan. De kinderen hadden twee weken vrij in het verschiet en dan is er tijdstechnisch gezien wat meer tijd om ergens naartoe te reizen. Drie jaar geleden gingen we bijvoorbeeld naar Zweden. Aangezien het in mei voor veel bestemmingen nog laagseizoen is, konden we ook iets ondernemen dat in het hoogseizoen nicht im Frage ist. Zoals het Gardameer bijvoorbeeld. Daar wilde dochter Ellie graag naartoe. De overleden vrouw van mijn schoonvader had haar hart verpand aan het Gardameer en kwam er vanwege haar werk als toeringcarchauffeur elke zomer. Het sprak tot dochter Ellie's verbeelding en het was voor ons ook een plek om haar te gedenken. De man en ik wilden ook wel naar het Gardameer, maar echt nevernooitniet in het hoogseizoen. Want veul te druk, veul te duur en veul te heet! In de meivakantie zouden wij het nog kunnen behappen.

Wij reserveerden een leuke stacaravan op een camping aan het Gardameer voor een week, een nachtje hotel op de heenreis in München en op de terugreis hetzelfde hotel. Nee, we hebben niet gevlogen. Ik weet dat velen liever het vliegtuig pakken, want 'dat kost geen drol' en 'is veel sneller', maar ik heb ontdekt dat het maar net is hoe je rekent. In principe vliegen we binnen Europa niet of zo beperkt mogelijk (Engeland bijvoorbeeld is wat bewerkelijker om met de auto te bereizen vanwege dat water ertussen). Vliegen is mij te stressvol, slecht voor mijn gezondheid en slecht voor het milieu. Dat hele gedoe met inchecken, douane en wachten vind ik teadious en wil ik alleen nog doorstaan voor intercontinentale vluchten. In 2009 heb ik voor het laatst gevlogen en het bevalt mij prima. Michel moet voor zijn werk nog wel eens vliegen. Dus we gingen met de auto, want de reis zelf hoort ook bij de vakantie. Zo zien wij dat.

Het was prachtig in Italië. De dorpjes, de taal, de babbelgrage Italianen, het bekoort me nog altijd. Maar ik herinnerde me ook weer waarom ik na onze eerste vakantie samen die naar Toscane ging, in 2003, tegen Michel zei dat ik wel genoeg had van cultuurvakanties en dat ik het miste om er in de natuur op uit te trekken.
Italië zit bomvol cultuur, wetenswaardigheden, geschiedenis, maar het betekent wel dat je van dorpje naar dorpje gaat, van bezienswaardigheid naar bezienswaardigheid. Er is geen ontkomen aan het toerisme - en dan zaten we nog in het laagseizoen; overigens weten wij nu echt zeker dat we NIET - ik herhaal NIET - in het hoogseizoen daar willen zitten - en dat je veelal aangewezen bent op de auto om ergens naartoe te gaan. Je kunt natuurlijk ook op de camping blijven, maar dan kun je net zo goed naar Appelscha gaan. Dus, hoewel we een uitstekende vakantie hadden, was ik ook erg blij dat we weer naar huis gingen.

Financieel gezien was het een grotere aderlating dan ik voorzien had. Het enige goedkope aan de vakantie was de accommodatie zelf. Ik was duidelijk niet meer zo'n vakantie gewend. Het hielp ook niet mee dat de auto vlak voor de vakantie een grote beurt kreeg en mijn wasmachine vlak voordat we vertrokken kapot ging.

In de zomer gaan we niet op vakantie. Een kwestie van omstandigheden en keuzes maken. Het kan tenslotte niet allemaal. Michel is altijd degene die toch graag weg wil, maar zijn werk houdt dat nu tegen en ik juich, want zo heb ik ook geen stress van de planning en voorbereiding. Het moet ook geen 'must' worden om op vakantie te gaan.  Vakantie zou een onderbreking moeten zijn wanneer je het nodig hebt, maar het is ook heel bevrijdend om het hele idee van 'ik moet op vakantie, anders kom ik de rest van het jaar niet door' los te laten. Kijk maar eens waar je zin in krijgt als je helemaal niks in het verschiet hebt. Wat ga je ondernemen als je thuis drie hele weken de tijd hebt? Vlucht je steeds je huis uit? Waarom? Heb je het idee dat je wat mist? Wat mis je dan? Dat zijn zomaar vragen die je jezelf kunt stellen en waar je misschien wel meer aan hebt dan wanneer je op een camping of op een terras zit in een ander land.

Rust en regelmaat, daar heb ik meer van nodig momenteel. Ik wil niet klagen - hoewel ik daar heel goed in ben - maar laat ik het zo zeggen dat ik me wel eens beter heb gevoeld, zowel mentaal als fysiek.

Hè, lekker om weer te schrijven! Genoeg gekeuveld. Tijd voor wat foto's!

Salò

Camping San Fransesco - aan de zuidkant van het Gardameer

Ze wilden wel even romantisch poseren

Als dit meisje haar voeten maar in het water kon doen was zij blij. 


Dorpjes = winkelen

Ruine op Sirmione

Limone



Limone

Limone

Soms lijken ze wel op een tweeling. 

De man had zijn pet en zijn sandalen vergeten. 
De plaatselijk gekochte sandalen van Chinese makelij waren geen hit, maar de pet van Italiaanse makelij wel. Maar goed, daar zat dan ook een prijsverschil in. 



Soort selfie. 

Thuis draait de nieuwe wasmachine volop. Deze huisvrouw is er dolblij mee!
Het was mijn eerste bestelling bij Coolblue en was aangenaam verrast. De bezorgjongens stonden om 7.10 u 's morgens al voor de deur. Krijg je ervan als je dichtbij een distributiecentrum woont. Zo kon ik meteen al mijn vakantiewas gaan draaien. Het was mooi weer, dus de zon zorgde voor het drogen. 


Hartelijke groet,
Anita











Zelf maken: bladerdeegpizza

Vergeet recepten! Leer koken!

Dat was een kreet die ik een keer bedacht had voor een blogartikel. Een hele campagne had ik erbij in gedachten, die zich als een olievlek via social media zou verspreiden. Met als doel om iedereen te bevrijden van het keurslijf van het volgen van Recepten! Dat je vrijer kunt gaan koken als je kooktechnieken onder de knie krijgt en dat je leert uit de losse pols iets op tafel te zetten met elk willekeurige groente of basisingrediënt dat je in huis hebt. Maar ik ben geen campagnevoerder, ik schrijf het liefst gewoon stukjes voor jullie. Stukjes waar je thuis mee aan de slag kunt, een artikel waar jij mee geholpen bent. Laat mij dat maar doen :-). 

Vroeger was ik namelijk in staat om nog snel naar de winkel te rennen (dat kon toen ook, want ik woonde dichtbij een supermarkt) om een rode paprika te halen als het recept daarom vroeg. Terwijl ik een groene in de koelkast had liggen, bijvoorbeeld. Of bleef ik hangen in het idee dat er elleboogjesmacaroni in de macaroni moet, terwijl je er ook fusilli in kunt doen en dan is het ook een pasta gerecht. Of dat je een sausje wilt maken waarvoor het recept creme fraiche vraagt, maar heel het schap creme fraiche is leeg. Dan bedacht ik niet dat ik dan kwark of volle yoghurt kon gebruiken, maar ging naar de volgende winkel. 

Inmiddels heb ik geleerd om anders te koken. Ik ben zelfredzamer geworden doordat ik nu kan koken met basisingrediënten. Ik heb geleerd hoe ik kan variëren en hoe ik een goed gevulde voorraadkast kan aanleggen. Wat ik ook geleerd heb is dat je helemaal niet veel nodig hebt om een lekkere volwaardige maaltijd op tafel te zetten. Koken kan namelijk heel simpel zijn. Helemaal zonder recepten hoeft natuurlijk niet, ik val ook terug op kookboeken, maar ik ben wel selectiever geworden. Gerechten met dure ingrediënten doe ik snel meer en gerechten met heel veel soorten groenten kort ik in. Ook denk ik simpeler, ik laat heel veel weg, of gebruik een alternatief. De meeste recepten vind ik op het web. De AH Allerhande is makkelijk, daar kun je invullen welke producten je in huis hebt en dan rollen daar bijpassende gerechten uit. De website van Smakelijck heb ik ook veelvuldig gebruikt; deze recepten zijn zonder e-nummers en zonder witte suiker. Kookboeken koop ik nog zelden. Ik leen ze bij de bieb en af en toe vind ik er eentje die ik de moeite waard vind om te kopen.

Zoals het boekje Slechts 5 ingredienten vegetarisch, waar onderstaand recept uit komt. Dit boekje heb ik nieuw voor mezelf aangeschaft nadat ik het van de bieb geleend had. Ik heb al heel veel plezier van dit boekje gehad. 

Deze bladerdeeg pizza is simpel, heeft weinig ingrediënten en je kunt er heel veel variaties op maken. Waar het op neerkomt is dat je een bodem hebt waar je beleg op legt. Meer is het eigenlijk niet.


Wat heb je nodig voor je bladerdeegpizza:

De laatste keer maakte ik twee plaatpizza's omdat onze meiden het graag lusten; aan 1 bakplaat heb ik niet genoeg. Moet wel zeggen dat ik het voordeel van een dubbele oven heb, dus ik kan ze tegelijk klaarmaken. 

- Bladerdeeg.
Voor 1 bakplaat gebruik ik 6 plakjes.  

Als je écht goed bent in Zelf Maken, dan zou je bladerdeeg ook zelf kunnen maken, maar ik gebruik altijd diepvriesplakjes. Ik heb verschillende merken geprobeerd met diverse prijzen en die van Koopmans werkt voor mij het beste. Biologische bladerdeeg koop ik ook graag, maar die is niet overal verkrijgbaar. Nóg handiger is waarschijnlijk om bladerdeeg op rol te gebruiken, maar dat heb ik nog nooit gekocht. Plakjes bladerdeeg heb ik namelijk altijd wel in huis, daar maak ik bijvoorbeeld ook kaasstengels van. Een rol zou ik dan alleen kopen voor deze plaatpizza en ik koop liever geen producten voor 1 specifiek gerecht. Maar zo’n rol ziet er wel handig uit moet ik zeggen.
- Potje groene pesto (mag natuurlijk ook zelfgemaakt zijn).
- Tomaten (dit mogen cherrytomaten, Hollandse tomaten of Romatomaten zijn – wat je voorkeur heeft of wat er in de aanbieding is het op moment)
- Feta (of mozzarrella of andere - geraspte - kaas)
- Pijnboompitten (als je dit niet in huis hebt laat je het lekker weg)
- Blaadjes basilicum (ook optioneel)

Wat ik doe:

Ik laat 6 plakjes bladerdeeg ontdooien. Die zes plakjes ga ik vervolgens aan elkaar rollen zodat ik er een bodem van krijg. Dat doe ik als volgt:
Ik neem een siliconen bakmat. Leg dit op het aanrecht. Bestrooi dit met bloem. Haal het velletje papier van het bladerdeeg af en leg de plakjes een voor een op de mat. Daarbij leg ik steeds de randen net iets over elkaar en druk het een beetje aan. Dan rol ik het uit met een deegroller (deegroller inwrijven met bloem). Net zoveel dat het nog op de bakmat past.  Heb je geen siliconen bakmat, dan zou je denk ik ook een vel bakpapier kunnen gebruiken.

Als je bladerdeeg op de rol gebruikt, dan kun je de rol laten ontdooien en vanaf hier verder gaan:
Vervolgens kerf ik een rand in. Door de rand in te kerven - ca 1,5 cm vanaf buitenkant - rijst het bladerdeeg van de buitenste rand evenredig omhoog. Net zoals met een bladerdeeg bakje. In het midden waar de pesto en tomaten straks komen te liggen, is het natter, dus dat gaat niet rijzen. Door inkerven krijgt je pizza een opstaande rand.
Nu verplaats ik de siliconenmat met uitgerold bladerdeeg naar de bakplaat.
Smeer het middenstuk in met groene pesto. Blijf binnen het lijntje waar je ingekerfd hebt.
Snij de cherry tomaten door de helft. Als je Hollandse tomaten hebt of roma tomaten, snij ze in partjes. Verdeel over de pesto.
Snij de feta (of mozzarella) in kleine blokjes. Mozzarella gaat smelten, dit geeft een ander effect als het eenmaal klaar is. Feta smelt niet. Verdeel over de pizza.
Strooi er wat pijnboompitten overheen.
Naar smaak zout en peper er over strooien.
Basilicumblaadjes kunnen zowel meegebakken worden als achteraf er los op gedrapeerd worden. (In dat laatste geval halen mijn kinderen het er onmiddellijk af).

Schuif de bakplaat in een voorverwarmde oven van 220 C. Na 20 minuten is je bladerdeegpizza klaar.





























Hierboven pizza met partjes Hollandse tomaat en feta. 



Hierboven met cherry tomaten en mozzarella - voordat het de oven in ging.



Zelfde pizza, maar dan hoe het uit de oven kwam. Mozzarella smelt, feta niet.

Zo, weer een hele uitgebreide blogpost over alleen maar een bladerdeegpizza! Veel plezier ermee gewenst en lees het gerust later nog een keer na.

Warme groet,

Anita



Andere (goedkope) variaties op pizza: zevenbladpizza. Zevenblad is in april volop in de natuur te vinden!

Dit jaar – 2018 – probeer ik elke week een artikel te plaatsen over Zelf Maken of Zelf Doen. Omdat iets zelf kunnen maken je heel veel voldoening geeft. Bovendien kun je op die manier heel veel ongewenste toevoegingen vermijden. Zelf maken geeft je meer regie over je eigen leven.
Alle artikelen in de rubriek Zelf Maken kun je terugvinden op mijn blog onder het label Zelf Maken. Ook staan ze verzameld op mijn bord op Pinterest.