maandag 20 november 2017

De spirituele betekenis van het Sinterklaasfeest

Vorig jaar las ik dit prachtige boekje van Pieter van der Ree omdat ik zocht naar de diepere betekenis van het Sinterklaasfeest. Dit boekje geeft een andere kijk op de viering van Sinterklaas. Niet zozeer hoe het is ontstaan, maar waarom we het vieren. En waarom-vragen, dat zijn mijn favoriete vragen :-).



Want er moet toch een reden zijn waarom we het Sinterklaasfeest vieren? Ik bedoel, er moet toch een oorsprong voor dit feest zijn? En dan bedoel ik niet dat de Sint een heilige was die uit Myra kwam. Wat is de betekenis van al die terugkerende elementen van het Sinterklaasfeest: het verlanglijstje, de schoorsteen, het dak, de nacht, de maan, de vrijgevige heilige, de zwarte helpers. En waarom vieren we het in december?
Ik geef de schuld aan de maan en het leven met de seizoenen dat ik daar nieuwsgierig naar ben. Je gaat verbanden zien die je eerder nog niet zag. Ik merk elk jaar duidelijker de bijzondere energie van deze tijd van het jaar.

Stel je eens voor een tijd zonder straatverlichting, een tijd waarin alles donker is en mensen dichter bij de natuur leven. Dan is het misschien makkelijker voor te stellen hoe men deze donkere tijd ervoer. Want in deze tijd van het jaar zijn de sluiers naar het ‘hemelse’ dunner. Het contact tussen het aardse en het hogere is voelbaarder. Denk maar aan de geesten van het Halloweenfeest. Het zwart van de nacht stimuleert ons tot dieper nadenken en te focussen. Om onze diepste wensen te formuleren en kenbaar te maken.

Het Sinterklaasfeest is een verbeelding van het donker van de nacht. Bij het duister te rade gaan wat wij wensen en het ‘licht’ in de gedaante van Sinterklaas die de wens in vervulling laat gaan. Deze onderliggende emotie kan een verklaring zijn voor waarom we het feest nog steeds vieren, ondanks dat er gemor is over de verbeelding hiervan. Het boekje neemt je mee langs vieringen van andere tijden en andere landen. De overeenkomsten en de verschillen. Zo is er de Germaanse God Wodan die in de winter op zijn witte paard Sleipnir door de hemel reed en de mensen geschenken bracht. Bij het bepalen van die geschenken had hij hulp van twee zwarte raven die aan de schoorsteen luisterden naar de wensen van de bewoners. Als je dat leest, dan begrijp je eigenlijk al meteen dat het Sinterklaasfeest niet eenduidig is en niet terug te leiden tot één bron van oorsprong.

Jonge kinderen kunnen nog heel erg in beelden denken, zij denken nog niet rationeel zoals volwassenen dat doen. Dat maakt dat kinderen kunnen geloven dat de Sint op een boot uit Spanje naar Nederland vaart en pakjes door de schoorsteen gooit en met een paard over de daken rijdt. Zodra het rationele denken ontwikkelt dan verdwijnt het magisch denken. Het is goed om je dat als volwassene te beseffen, dat een kind nog anders denkt. Of eigenlijk beleeft een kind vooral.

De auteur van het boekje is architect en bijzonder hoogleraar voor organische architectuur aan de Alanus Hochschule bij Bonn. In zijn zoektocht naar meer informatie over het Sinterklaasfeest viel hem al snel op hoe het huis een centrale plek innam bij de viering.
Het huis waarin we leven, het huis dat wij inrichten, het huis als beeld van onszelf. De haard – het hart van een huis, de offers die gebracht werden, de schoorsteen die fungeerde als kanaal naar de hemel. Wat Sinterklaas het kind eigenlijk leert is dat het zijn diepste wens mag formuleren. Het formuleren van wat je nodig hebt, dat is een prachtige les om jonge kinderen mee te geven voor de rest van hun leven.

Het boekje is maar 63 pagina’s dik, maar bevat een schat aan informatie en inzichten! Sinterklaas en het geheim van de nacht is voor iedereen die de diepere betekenis van het Sinterklaasfeest wil weten en levend wil houden en zijn/haar (klein)kinderen wil vertellen over de magie van het feest van de nacht.

Voor Ogma, het leukste boekenblog van Nederland, schreef ik ook over Sinterklaas en het geheim van de nacht. Leuk als je ook even daar komt kijken!

Lieve groet,
Anita

De linkjes naar bol zijn affiliate links. Als je daar iets bestelt, dan krijg ik een kleine commissie (waarvoor dank :-)). Het kost jou niets extra.

zaterdag 11 november 2017

Bekendmaking winnaar Slechts 5 ingredienten

Wat veel leuke reacties heb ik gehad op het boekje 5 ingrediënten dat ik weggeef. Zowel hier op het blog, als per mail en in de reacties op de facebook groep Huisgemaakt.

Ik deel hier wel eens recepten, maar het is geen kookblog. Dat er via zo'n weggeefactie mensen hier langs komen vind ik daarom extra leuk. Zo'n kookboek is dan een raakvlak in interesses.

De gerechten die ik hier op het blog deelde waren niet altijd per definitie eenvoudig. In het begin richtte ik me vooral op geen e-nummers en geen geraffineerde suiker. Gaandeweg werd alles eenvoudiger. Gerechten waar veel gereedschap voor nodig is, sla ik over. Als ik nu bak, heb ik het liefst alles in 1 kom :-).

Zelf koken is een enorme verrijking van je leven. Niet alleen omdat je zelf zeggenschap hebt over welke ingrediënten er in gaan, maar ook omdat je de waarde van producten leert kennen. Waarom kwaliteitsbrood zo duur is, wat de verklaring is van het prijsverschil tussen biologisch en niet-biologisch en je krijgt meer inzicht in het werk van de boer die de gewassen moet verbouwen. Je leert meer waardering te krijgen voor wat je eet en voor hoe we de aarde gebruiken.

Maar nu naar de bekendmaking van de winnaar van het boek Slechts 5 ingrediënten Vegetarisch.


De winnares is Nely Lam! Van harte gefeliciteerd. We hebben contact en dan stuur ik het boekje naar je toe.

En meteen weet ik weer waarom ik bijna nooit weggeefacties doe....1 winnaar is leuk, maar ik denk vooral aan iedereen die nu niet gewonnen heeft. Hopelijk kun je op mijn blog toch de inspiratie vinden die je zoekt. Of dat nu op gebied van koken is, of anderszins.

Iedereen hartelijk dank voor het meedoen! Ik vond het erg gezellig om zoveel nieuwe namen te zien. Wees welkom hier op mijn blog of via facebook.

Fijn weekend!
Anita


dinsdag 7 november 2017

Tijd en geld



Hoe langer ik bezig ben met eenvoudiger, zuiniger, spaarzamer leven, hoe meer aspecten ik tegenkom van geld. Ik schreef al een keer over de geldlessen die ik geleerd heb.

Toen ik net begon met zuiniger leven was dat vooral om een eenvoudiger leven te hebben. Het liefst wilde ik ook geld overhouden, maar ik wilde vooral dat mijn leven overzichtelijker werd en het geld niet de baas over mij was. Maar dat ik weer degene was die bepaalde waar mijn geld naartoe ging. In de begintijd van besparen en consuminderen was het enige middel dat ik tot mijn beschikking had: tijd. Er waren geen klappers te maken op de hypotheek of met de verkoop van een tweede auto. Geen enorme besparingen door te switchen van zorgverzekering of het ontvangen van een vergeten belastingtoeslag. Het moest de kleine dingen komen.

Wat ik had was tijd. Mijn tijd was gratis en die zette ik in om te bezuinigen. Avonden achtereen was ik met de administratie bezig, maakte budgetten, ruimde op. In elk verloren moment maakte ik foto’s en advertenties van onze verkoopbare spullen. Ik zorgde er voor dat alle spullen goed schoon en glimmend op de foto stonden voor een optimale opbrengst – en dat werkte. Ik reorganiseerde de bankrekeningen, paste automatische overboekingen aan, zegde abonnementen op, controleerde of ze inderdaad waren opgezegd. Ik rekende tot achter de komma uit hoeveel we nodig hadden voor de boodschappen en ik wikte en woog als ik in de supermarkt was. Had ik mezelf al gestort op het zelf maken van babyvoeding, dan deed ik er nog een schepje bovenop door ook met de gezinsmaaltijd steeds creatiever te koken. Met meer echte producten en minder kant-en-klaar uit de winkel/fabriek. Ik breidde mijn repertoire steeds verder uit. Zoveel mogelijk met basisartikelen die ik al in huis had.

Als ik wat nodig had, dan zocht ik op MP de beste tweedehands koopjes en kiende het ophaal moment zo uit dat de kinderen er het minste last van hadden (tijdens slaapjes of ’s avonds). Soms stuurde ik de man om een boodschap als het met de auto gehaald moest worden. Als ik iets specifieks zocht dan hield ik dat wekenlang in de gaten op MP of bij de kringloop. Als er wat gratis weggegeven werd zei ik geen nee.

Cadeaus voor de kinderen scharrelde ik bij elkaar met uitgekiende prijzen, airmiles of met tweedehands spullen. Zo heb ik een aantal avonden achter elkaar op zolder twee driewielers staan poetsen zodat ze helemaal als nieuw leken. Verder werd ik ook steeds creatiever in het geven van zelfgemaakte cadeautjes. In het algemeen stelde ik vooral heel veel aankopen uit en zei heel vaak ‘nee’. Niet alleen tegen de gezinsleden, maar ook tegen mezelf.

Het gaf mij een machtig gevoel! Ik kon helemaal zelf invloed uitoefenen op waar mijn geld naartoe ging. Met toewijding, inzet en tijd kon ik geld ‘verdienen’. Ik kon zelf richting geven aan hoe ik wilde leven. Ik vond dat echt top! Als gezin hebben we daar heel veel van geprofiteerd.


Keerzijde

Nu ik dat een paar jaar gedaan heb, merk ik dat er een ander gevoel om de hoek komt kijken. Het zal er zeker mee te maken hebben dat de financiën er meer uit zien zoals ik het graag heb, maar het is ook een veranderd gevoel ten opzichte van de tijd die ik er in steek. Ja, ik kan van alles zelf maken, taarten, cadeaus, meubels. Ik kan als ik wil alles gratis of voor een fractie van de nieuwprijs bij elkaar scharrelen. Maar de keerzijde is dat het tijd kost. Het vergt planning en vooruitdenken. Maanden van te voren al spullen goedkoop bij elkaar zoeken voor kinderfeestjes, verjaardagen, vakanties, sport, voor Sinterklaas, kleding en schoeisel voor de aanstaande winter of de aanstaande zomer. Nog ’s avonds staan koken of bakken om een gezonde goedkope schoolsnack klaar te maken voor de volgende dag of om die groente die ik zo goedkoop heb ik ingeslagen snel te verwerken voordat het bederft. Hoewel ik er zoveel mogelijk voor zorgde dat ik mijn bespaarbezigheden buiten de kinderen om plande, toch ging het soms wel ten koste van mijn tijd met de kinderen. Dat is niet iets waar ik met plezier op terugkijk. Niet alles was het waard.

Ik merk dat ik nieuwe afwegingen maak. Ik ben wat losser met het toestaan van duurdere cadeaus. Of kant-en-klare cadeaus. Een ansicht uit de winkel, in plaats van een zelfgemaakte van materialen die ik nog in huis had liggen. Ik zit me niet meer te verbijten en te rekenen hoe ik het weer boekhoudkundig recht ga trekken als we een keer naar de snackbar gaan. Als mijn dochters op pizza’s van Domino’s willen trakteren op hun kinderfeestje dan ga ik niet meer op ze inpraten om toch een huisgemaakte te doen. De spullen die ik nu nog overbodig heb zijn allemaal incourant, versleten of hebben gewoon hun nut gehad voor ons. Ik ga dat niet meer allemaal oppoetsen, fotograferen en te koop aanbieden voor een paar euro. Die tijd is mij te kostbaar geworden. Het is nu een afweging waarbij mijn tijd even belangrijker is dan het geld. En gingen eerder alle meevallers naar de gezamenlijke gezinsdoelen, nu kies ik er vaker voor om een meevaller aan mijzelf te geven. Er is een behoefte  om er zelf de vruchten van te plukken. Ook kies ik er nu vaker voor om geld in te zetten om meer tijd over te houden. Eigenlijk kun je zeggen dat door zuiniger te leven, financiële bewustwording te ontwikkelen, ik mijzelf meer waard ben gaan vinden.

Hartelijke groet
Anita

Eerder schreef ik al eens over de keerzijde van hergebruik.